2017-04-20
Wyniki badania TEST

W styczniowo-lutowym numerze „mSpere”, czasopisma wydawanego pod auspicjami American Society for Microbiology, ukazały się wyniki badania TEST:

Potwierdzona wysoka skuteczność tygecykliny w walce z wielolekoopornymi bakteriami Gram-ujemnymi – wyniki badania Globalnej Oceny Działania Tygecykliny na Wielolekooporne Patogeny Gram-Ujemne przeprowadzonego w latach 2004–2014 na Uniwersytecie w Palermo.

Tygecyklina (TGC), nowa półsyntetyczna glicylocyklina wykazująca skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii, w roku 2005 została zatwierdzona do leczenia powikłanych infekcji skóry, tkanek miękkich oraz jamy brzusznej u pacjentów dorosłych. Rosnąca wielolekowa oporność bakterii Gram-ujemnych jest coraz większym problemem, obecnie już w skali światowej, skutkującym brakiem możliwości prowadzenia skutecznej antybiotykoterapii zwiększającej się liczby infekcji bakteryjnych. W warunkach opieki instytucjonalnej infekcje wywoływane wielolekowo opornymi (ang. multidrug-resistant, MDR) bakteriami Gram-ujemnymi oznaczają wyższy odsetek śmiertelności i dłuższy czas hospitalizacji pacjentów, a także wyższe koszty leczenia, tym samym stanowiąc poważne i wciąż rosnące obciążenie dla globalnego systemu opieki zdrowotnej.

Badanie TEST (ang. Tigecycline Evaluation and Surveillance Trial), czyli długofalowe Badanie Kliniczne Poświęcone Ocenie i Monitorowaniu Skuteczności Tygecykliny, jest globalnym programem monitorującym działanie tygecykliny w warunkach in vitro na szereg patogenów o znaczeniu klinicznym. W ramach tego programu zespół badawczy z Uniwersytetu w Palermo przeprowadził pomiędzy rokiem 2004 a 2014 badanie Globalnej Oceny Działania Tygecykliny na Wielolekooporne Patogeny Gram-Ujemne (ang. Global Assessment of the Activity of Tigecycline against Multidrug-Resistant Gram-Negative Pathogens). Praca włoskich autorów przedstawia wyniki badań in vitro dotyczące izolatów wielolekoopornych szczepów bakterii, takich jak Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Enterobacter aerogenes, a także Enterobacter cloacae, z lat 2004–2014. Z opublikowanej przez autorów pracy (Giammanco A. et al., 2017) wynika, iż łącznie 13% badanych izolatów wykazało wielolekową globalną oporność, przy czym najwyższy odsetek oporności (ogółem 44%, wzrost z 23% w roku 2004 do 63% w roku 2014) stwierdzono dla A. baumannii. W pozostałych przebadanych szczepach wahał się on między 2,5% (K. oxytoca) a 12% (P. aeruginosa oraz K. pneumoniae) i pozostawał niezmienny przez cały okres badania. Wielolekooporne mikroorganizmy E. coli, Klebsiella spp., oraz E. aerogenes wykazały najsłabszą oporność na tygecyklinę (odpowiednio na poziomie 0,2%, 6% oraz 12%). Dla A. baumannii wartość MIC90 (minimalne stężenie hamujące) była również najniższa właśnie dla tygecykliny (2 mg/litr; zakres wartości MIC ≤0,008 – ≥32 mg/litr). Jedyna istotna zmiana w oporności bakteryjnej na tygecyklinę zaobserwowana w objętym badaniem okresie dotyczyła wielolekoopornej E. coli (P < 0,01), gdzie od 2009 do 2013 roku wykryto 8 opornych izolatów.

Wyniki badania włoskiego zespołu pokazują, iż tygecyklina w warunkach in vitro utrzymała swoją skuteczność przeciw większości bakterii wielolekoopornych omówionych w tej publikacji. Z drugiej strony rosnący odsetek wielolekoopornych mikroorganizmów A. baumannii wskazuje na konieczność dalszego bardzo uważnego monitorowania zjawiska oporności wielolekowej w skali globalnej. Autorzy pracy podkreślają istotność badań nad zagadnieniem oporności wielolekowej w placówkach opieki zdrowotnej na całym świecie.

Piśmiennictwo:
Giammanco A, Calà C, Fasciana T et al.: Global Assessment of the Activity of Tigecycline against Multidrug-Resistant Gram-Negative Pathogens between 2004 and 2014 as Part of the Tigecycline Evaluation and Surveillance Trial. mSphere 2017; 2 (1). pii: e00310-16.