Choroba Cushinga – powikłania sercowo-naczyniowe oraz metaboliczne
1 Klinika Gastroenterologii, Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: dr hab. n. med. Przemysław Witek
2 Klinika Neurochirurgii, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: dr hab. n. med. Andrzej Koziarski
3 Zakład Diabetologii, Instytut Matki i Dziecka, Warszawa, Polska. Dyrektor Instytutu: dr n. med. Tomasz Maciejewski
4 Zakład Epidemiologii i Biostatystyki, Instytut Matki i Dziecka, Warszawa, Polska. Kierownik Zakładu: prof. Katarzyna Szamotulska
Adres do korespondencji: Marta Izabela Mazur, Klinika Gastroenterologii, Endokrynologii i Chorób Wewnętrznych, Wojskowy Instytut Medyczny, ul. Szaserów 128, 04-141 Warszawa, tel.: +48 261 817 255, e-mail: martamazurmd@gmail.com
Pediatr Med Rodz 2019, 15 (3), p. 266–270
DOI: 10.15557/PiMR.2019.0044
Dla tego artykułu nie dodano pliku PDF.
ABSTRACT

Wprowadzenie: Choroba Cushinga jest stanem hiperkortyzolemii wynikającym z nadprodukcji hormonu adrenokortykotropowego przez gruczolak przysadki. Zachorowalność na tę chorobę wynosi 2–3 przypadki na 1 mln mieszkańców/rok, natomiast chorobowość – 40 osób/1 mln osób. Kobiety chorują istotnie częściej; szacuje się, że zapadalność wśród kobiet jest 3–8-krotnie większa w porównaniu z mężczyznami. Choroba Cushinga może się wiązać z wystąpieniem powikłań o charakterze metabolicznym oraz sercowo-naczyniowym. Cel pracy: Cele pracy obejmowały ocenę częstości występowania powikłań choroby Cushinga, ze szczególnym uwzględnieniem powikłań sercowo-naczyniowych pod postacią nadciśnienia tętniczego oraz metabolicznych o charakterze zaburzeń gospodarki węglowodanowej i nieprawidłowej masy ciała, jak również analizę zależności między wiekiem, płcią i masą ciała chorych a poszczególnymi powikłaniami hiperkortyzolemii. Materiał i metody: Do badania włączono 79 kolejnych pacjentów z chorobą Cushinga. Wszyscy chorzy zostali poddani pełnemu badaniu podmiotowemu oraz przedmiotowemu. Ponadto dokonano analizy dotychczasowej dokumentacji medycznej, ze szczególnym uwzględnieniem danych demograficznych, informacji dotyczących rozpoznania choroby podstawowej oraz chorób współistniejących (cukrzycy, stanu przedcukrzycowego, nadciśnienia tętniczego, nadwagi oraz otyłości). Wyniki: Średni wskaźnik masy ciała (body mass index, BMI) wynosił 31,07 ± 6,97 kg/m2. Otyłość (BMI ≥30 kg/m2), nadwagę (BMI 25–30 kg/m2) i prawidłową masę ciała stwierdzono odpowiednio u 37 (46,8%), 29 (36,7%) i 13 (16,5%) pacjentów. U 27 (34,2%) pacjentów stwierdzono cukrzycę, u 29 (36,7%) osób stan przedcukrzycowy, a u pozostałych 23 (29,1%) prawidłową tolerancję węglowodanów. Nadciśnienie tętnicze potwierdzono u 64 z 79 (81%) pacjentów, a u pozostałych 15 (19%) odnotowano prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego. Wnioski: W badanej grupie powikłania pod postacią nieprawidłowego BMI, zaburzeń gospodarki węglowodanowej oraz nadciśnienia tętniczego występowały u większości chorych, stanowiąc odpowiednio 66 (83,5%), 56 (70,9%) oraz 64 (81%) badanych. Prawdopodobieństwo wystąpienia wszystkich analizowanych schorzeń nasilało się wraz z wiekiem pacjentów.

Keywords: choroba Cushinga, hiperkortyzolemia, powikłania