Pieluszkowe zapalenie skóry u dzieci
Zakład Pielęgniarstwa Klinicznego, Warszawski Uniwersytet Medyczny. Kierownik Zakładu: dr hab. n. med. Anna Doboszyńska, prof. WUM
Adres do korespondencji: Zakład Pielęgniarstwa Klinicznego, Warszawski Uniwersytet Medyczny, ul. Ciołka 27, 01-445 Warszawa, tel./faks: 22 836 09 72, e-mail: awilmont@wum.edu.pl
Praca finansowana ze środków własnych
Pediatr Med rodz Vol 8 Numer 3, p. 272-274
STRESZCZENIE
Pieluszkowe zapalenie skóry (PZS) to stan zapalny skóry zlokalizowany w miejscu przylegania pieluszki. PZS należy do najczęstszych schorzeń skóry wieku niemowlęcego i wczesnodziecięcego, jest częstą infekcją u osób z niedoborem odporności. Przyczyny występowania PZS mają charakter złożony i wieloczynnikowy. Główny czynnik predysponujący do wystąpienia PZS stanowi długi kontakt skóry z wilgotnym środowiskiem. Podrażniona skóra jest podatna na zakażenia Candida albicans. Przebieg choroby najczęściej jest łagodny i objawia się rumieniem. Cięższe postacie PZS wiążą się z występowaniem ostrych wykwitów skórnych (np. rumień, obrzęk, nadżerki, pęcherzyki) w miejscu przylegania pieluszki. Na skórze widoczne są grudki bladoróżowe do jasnoczerwonych, często łuszczące się obwodowo. PZS równie często występuje u obu płci. Jego łagodne formy dobrze reagują na leczenie za pomocą emolientów. W przypadku nasilonego stanu zapalnego bądź powikłanego PZS konieczne jest zastosowanie środków farmakologicznych, zaleca się miejscowe leczenie przeciwgrzybicze. Podstawą pielęgnacji jest zachowanie zasad właściwej higieny okolicy pieluszkowej: unikanie wilgoci, częsta zmiana pieluszek, wietrzenie zainfekowanej skóry krocza oraz unikanie stosowania w okolicy krocza preparatów na bazie alkoholu. W diecie należy unikać skrobi kukurydzianej, która jest pożywką dla Candida. Celem pracy było usystematyzowanie wiadomości na temat epidemiologii, etiologii, obrazu klinicznego oraz profilaktyki PZS.
Słowa kluczowe: pieluszkowe zapalenie skóry, pielęgnacja, dziecko, Candida, wykwity skórne